ดอกไม้จากใจ

โลกสวยด้วยดอกไม้..มิตรภาพไร้รั้วโรงเรียน
เวียนวนไปทุกหนแห่ง..ด้วยแรงแห่งรัก
ที่ทะลักออกมาจากใจ..มอบให้ใครๆที่ได้รู้จัก

คุณค่าแห่งผลงาน..ที่เราร่วมกันสร้าง

ความจริงที่น่าเศร้า...วันที่เรา อาจจะต้องพลัดพราก

ผิดด้วยหรือหากจะขอจาก เพื่ออนาคต..
ทิ้งท้ายบทความ "นวตกรรมการบริหารโรงเรียนบ้านลางสาด"
ได้รับการพิจารณาตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ สพฐ.
ปีที่ ๑๔ ฉบับที่ ๔ ตุลาคม-ธันวาคม ๒๕๕๔
ขอฝากทุกท่านได้ติดตามอ่าน แล้วมาร่วมถักทอสานฝัน
ร่วมกันขับเคลื่อนพัฒนาการศึกษาให้กับประเทศชาติของเราต่อไป
เพื่อที่จะก้าวข้ามสู่ในเวทีโลกพร้อมๆกัน อย่างสร้างสรรค์....

ภาพรุ่นสุดท้ายที่ลางสาด

วันนี้ฟ้าใส ต้นไม้เขียวสดสี

วันหนึ่งคงมี วันที่ร้างลา

ลาก่อนลางสาด โอกาสข้างหน้า

หวังอย่างแรงกล้า ขอพึ่งพาตลอดไป

ดีใจที่ได้พบ และแล้วต้องจบจากกัน

แต่ความผูกพันนั้น ยังมั่นคงเสมอต้นเสมอปลาย

รักและห่วงใยทุกคน...

"ตอฮีรน"

คนดิ้นรนชีวิต..ลิขิตไว้เมื่อวันที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕

วันที่ได้รับคำสั่งย้ายไปรร.บ้านบาตะกูโบ

การเดินทางกับศูนย์กูวิงตรัง

มุ่งสู่เหนือท้าลมหนาว บนภูเขาทอดยาวไกล
ชมซากุระแห่งเมืองไทย จากดอยอ่างขางเชียงใหม่
วกกลับไปที่ลานหินแตก รอยแยกของเปลือกโลกที่พิษณุโลก
สุดท้ายโบกรถสองแถว เลื้อยขึ้นไปตามแนวภูผาที่แสนคดเคี้ยว
ดูแมกไม้เขียวขจีดอกไม้หลากสีทีภูทับเบิกเพชรบูรณ์
ศูนย์กูวิงตรังบันทึกภาพการเดินทางที่พวกเราจะไม่มีวันลืม

หยาดเหงื่อ..เพื่อรอยยิ้ม

เบื้องหลังคนทำงาน
รอยยิ้มที่หวานชื่น
ชีวิตจะราบรื่น
ต้องผ่านค่ำคืนก่อนถึงรุ่งอรุณที่สดใส
เป็นแรงบันดาลใจ...เป็นกำลังใจ
ให้กับพี่ๆ น้องๆและเพื่อนพ้องทุกคน
"ชีวิต" คือการดิ้นรนอยู่เสมอ

Writen by: Tohiron

คิดนอกกรอบ

บนกระดานสนทนา หรือให้ออกมาบนเวที มีหลายครั้งหลายครา..ที่ขีดๆเขียนๆหรือพูดพลาดไป ทำอะไรไม่ได้
บางครั้ง..นึกๆคิดๆไปตามอำเภอใจ จังหวัดพัก รักประเทศไทยของนายชูวิทย์ ทะลึ่งทางการเมือง แต่มีหลายเรื่องให้เราได้ฉุดคิด..Think globally,act locally.Flashback: We are at Thai Parliament.

หยุดตะวัน..หันหลังให้อดีต

หากไม่เดินตามหลังผู้ใหญ่...จะถูกหมากัด
หากไม่เดินทางลัด...กว่าจะถึงที่หมายก็สายเกินไป
แต่ถ้าหากเดินอย่างเร็วไว..
อาจจะต้องดิ่งลงไปในหุบเหว
ดั่งเปลวเทียนในสายลม
"Candle in the wind"

เสี้ยวหนึ่งของชีวิต..ที่เคยผูกมิตรชิดใกล้
ร่วมกันเดินเคียงบ่าเคียงไหล่
หลงทางไปไม้รู้กี่ตรอกซอย
ทิ้งร่องรอยไว้..เหลือแค่ความทรงจำ
ณ มหานครที่สร้างคนกระหายอยากเป็นผู้นำ
New York City in memory:
Writen by; Mr.Tohiron Hayeelohmae